«پدرم  و مادرم تقاضايم از شما اين است که به خلق خدا  و دين خدا خدمت نموده و کاری کنيد که کارتان جاودانه باشد صبر داشته باشيد که اسلام عزيز به صبر کردن در تمام مصيبتها و  مشکلات امر نموده اند، در مصيبت من کمتر عزادری کنيد، روبروی دشمن گريه نکنيد برای اينکه ناراحتی شما موجب شادی دشمن خواهد شد. پدر و مادر عزيزم  وصيتی که به شما دارم ا ين است که برادران کوچکتر از خودم را به نماز واداری و چنان تربيت دهی که  خداوند آنها را قبول کند »

و در قسمتی ديگر از وصيتنامه ايشان چنين آمده است که:« راه من راه حسين (ع) است که در اين راه از تمام ياران و انصار ش گذشت و ذلت را قبول نکرد. مبادا عده ای کوتاه فکر بيخود تصور کنند که ايشان (شهدا)بدون هدف شهيد می شوند. خدا شاهد است که من اين راه را آگاهانه انتخاب نموده و در اين راه جان باخته ام.» و در آخر وصيتنامه  آغشته به خونش شعری به اين مضمون آورده اند :

                                از  خيل دلاوران   گسستن نتوان                 با  روح  خدا عهد شکستن نتوان

اين است پيام خون ياران "شهيد"                جنگ است برادران نشستن نتوان